Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy nr 3 

im. Marii Grzegorzewskiej w Łodzi

Informacja w związku z aktualną sytuacją epidemiologiczną ZOBACZ
AdobeStock_184105340.jpeg

     W dniach 11-13 maja 2016 nasz MOW obchodził swój wielki jubileusz 50- lecia.

    11 maja 2016 na terenie wydziału Nauk o Rodzinie UŁ odbyło się sympozjum naukowe : „Praca z łobuzem”. Ludzie z różnych środowisk – naukowcy, pedagodzy praktycy w tym kilkoro naszych pracowników (Adam Dowgird, Jarosław Jan, Maciej Samolej, Natalia Wnuk – Walasińska) występowali w roli prelegentów, prezentując owoce swojej pracy dydaktycznej. W trakcie sympozjum wielu studentów było zdziwionych udziałem w konferencji naszych dziewczyn, które – umalowane, uczesane, uśmiechnięte zupełnie nie wyglądały na wychowanki placówki resocjalizacyjnej. Widać to było zwłaszcza w czasie przerw kawowych oraz obiadowej, gdy nasze wychowanki obsługiwały catering przygotowany przez „gastro –team” – czyli Grażynę i Darka.




 

 

900 – 1515„Praca z łobuzem” Ogólnopolskie Seminarium „Mój zawód – moje życie” 

Część I  – Oficjalne otwarcie i wystąpienia panelowe 900 – 1100

Część II  – „Mój zawód – moje życie”  wystąpienia pedagogów resocjalizacyjnych związanych z MOW nr 3 w Łodzi 1120 – 1305

Część III  – „Mój zawód – moje życie” – dobre praktyki  1330 – 1515

Seminarium odbędzie się w auli nr 12 Pracowni Pedagogiki Specjalnej Wydziału Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego, ul. Smugowa 10/12

 

 


 

1400 – 2000Oficjalna część uroczystości, wręczenie sztandaru placówce, promocja książki „Nasze Wspomnienia”, Wieczór Wspomnień

Część I  – Część oficjalna 1400 – 1545

Część II  – Wieczór Wspomnień 1600 – 2000

Uroczystość odbędzie się w budynku Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego Nr 3 w Łodzi, ul. Drewnowska 151

 

 




900 – 1500Uroczystości towarzyszące

Część I  – Msza święta, poświęcenie sztandaru  900 – 1030

Część II  – Rajd rowerowy „50 km na 50 lecie MOW Nr 3” 1100 – 1500

Uroczyste poświęcenie sztandaru odbędzie się w kościele parafialnym pod wezwaniem św. Antoniego z Padwy w Łodzi, ul. św. Antoniego Padewskiego 4

 

 

prezydent

„Praca z łobuzem”

Ogólnopolskie Seminarium „Mój zawód – moje życie”

 

    W społecznym dyskursie poświęconym resocjalizacji wiele miejsca i uwagi poświęca się formalno-prawnym i pedagogicznym kwalifikacjom oraz kompetencjom, jakie powinien posiadać wychowawca dzieci nieprzystosowanych społecznie. Opieka instytucjonalna często podlega krytyce i podkreślane są jedynie jej mankamenty oraz definiowana jest przez pryzmat źródła „wszelkiego zła”.  Wiele miejsca poświęca się problemom resocjalizacji wychowanków i im samym. Natomiast zupełnie niewypełnionym obszarem dyskusji naukowych i społecznych są zasoby pracowników instytucji, a także koszty osobiste, jakie ponoszą ci, którzy na co dzień pracują z młodzieżą nieprzystosowaną społecznie, nazywanej potocznie łobuzami czy młodocianymi kryminalistami.

    W rzeczywistości, to pedagog resocjalizacyjny – nauczyciel, wychowawca -  na co dzień spotyka się z cierpieniem dzieci i ma świadomość tragedii, jakie były udziałem wychowanków w okresie dzieciństwa. Często wychowawcy muszą borykać się z poczuciem niemocy i bezsilności wobec wielości i wielkości problemów, jakich doświadczają dorastające dzieci „placówkowe”. Codzienności zawodowej pedagoga resocjalizacyjnego  często towarzyszy syzyfowość pracy oraz trudne pytania – ilu wychowanków, w relacje z którymi włożyli czas, energię i serce nie ulegnie pokusie „łatwiejszego życia”, ilu nie zaprzepaści misternie budowanych w placówkach planów na przyszłość? Jak poradzi sobie mój wychowanek w dorosłym życiu? Czy uda mu się spotkać ludzi, którzy dostarczą mu wsparcia?

    Czy pokona swoje zahamowania? Czy uda mu się poprawić relacje z rodziną? Jakim będzie ojcem, jaką matką dla swoich dzieci? Czy uda mu się pozbyć bagażu traum i stygmy łobuza? To pytania, które stawia sobie każdy z nas, kiedy wychowanek opuszcza mury instytucji. Mury, w których przez długi okres czasu z nami przebywał, z którym nawiązaliśmy więź emocjonalną. Pracownik instytucji resocjalizacyjnych dla młodzieży nie jest bowiem jedynie kontrolerem czy osobą, która stosuje represje wobec wychowanków. Jest wychowawcą. Człowiekiem, któremu trudno jednoznacznie oddzielić pracę zawodową od życia osobistego. Człowiekiem, dla którego praca zawodowa stanowi wszechobecną przestrzeń życiową, często nawet jest stylem tego życia.

    Czym jest dla nas, wychowawców praca zawodowa? Jakie mamy sukcesy, a jakie porażki? Jak sobie z nimi radzimy? Co jest dla nas ważne? Kim jesteśmy i jacy jesteśmy? Kim są dla nas nasi wychowankowie? To pytania, na które znamy odpowiedź. W trakcie seminarium mamy nadzieję się nimi podzielić. Pragniemy, aby to seminarium stanowiło przestrzeń wymiany refleksji i doświadczeń dotyczących naszej roli zawodowej, którą pojmujemy zarówno jako specyficzną misję społeczną, jak również coś, co wypełnia treść naszego życia i jest jego nieodłącznym elementem.

    Mamy nadzieję, że to seminarium da początek ważnej i potrzebnej naszemu środowisku zawodowemu dyskusji nad misją społeczną współczesnego pedagoga resocjalizacyjnego oraz ukaże bogaty i trudny świat społeczny wychowawcy.

    Seminarium jest zorganizowane przez Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy Nr 3 w Łodzi wraz z pracownikami Wydziału Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego w ramach obchodów 50lecia istnienia w Łodzi placówki resocjalizacyjnej dla dziewcząt. W seminarium udział wezmą przedstawiciele środowiska naukowego oraz przedstawiciele systemu przeciwdziałania demoralizacji i przestępczości młodzieży. Szczególnie ważny jest dla nas udział pedagogów resocjalizacyjnych – wychowawców, nauczycieli – osób, które na co dzień podejmują trud pracy „z łobuzem”. Dlatego też serdecznie zapraszamy Państwo do udziału w seminarium. Ideą seminarium jest bowiem stworzenie przestrzeni dla wymiany naszych doświadczeń, podzielenie się naszymi radościami i troskami.

    Seminarium odbędzie się w dniu 11.05.2016r. w godz. 9.00 – 15.15, w auli nr 12 Pracowni Pedagogiki Specjalnej Wydziału Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego (Łódź, ul. Smugowa 10/12). Patronat nad uroczystościami 50lecia Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego Nr 3 w Łodzi przyjęła Pani Prezydent Miasta Łodzi Hanna Zdanowska.

Organizatorzy



Rejestracja uczestników w godz. 900 – 930

Część I – Oficjalne otwarcie i wystąpienia panelowe 900 –1100

930 – 1000 – Uroczyste otwarcie Seminarium: wystąpienia Magnificencji  Dziekana  Wydziału Nauk o Wychowaniu, Dyrektora MOW nr 3 i przedstawicieli władz Łodzi

1000 – 1020 – „Zawodowa  osobowość nauczyciela i wychowawcy w perspektywie tradycyjnej i nowej pedagogiki resocjalizacyjnej”  – dr Renata Szczepanik, Uniwersytet Łódzki

1020 – 1040 – „Pedagog resocjalizujący -  Mistrz czy rzemieślnik?”  – prof. nadzw. dr hab. Irena Motow,  Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie

1040 – 1100 – „Higiena psychiczna w zawodzie pedagoga resocjalizującego” – prof. dr hab. Jacek Pyżalski, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

 



1100 – 1120 Przerwa kawowa

Część II  – „Mój zawód – moje życie”  wystąpienia pedagogów resocjalizacyjnych związanych z MOW nr 3 w Łodzi 1120 – 1305

1120 – 1135 – „Jeżeli chcesz, to chodź…świadomy wybór, czy przypadek” – mgr Krystyna Fuerst,  Uniwersytet Łódzki

1135 – 1150 – „Pasja i praca czy pasja lub praca” – mgr Jarosław Jan,  MOW Nr 3

1150 – 1205 – „ Czy wakacje są przerwą w wychowaniu” – mgr Adam Dowgird,  MOW Nr 3

1205 – 1220 – „Bezradność instytucjonalna – doświadczenia podopiecznych Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego, czyli o systemie, który nie uwzględnia trudnych sytuacji” – mgr Natalia Wnuk – Walasińska,  MOW Nr 3

1220 – 1235 – „Droga Św. Jakuba narzędziem pracy resocjalizacyjnej” – dr Maciej Samolej, MOW Nr 3

1235 – 1250 – „Łobuzem być…” – mgr Beata Moskot

1250 – 1305 –„Studenckie wyobrażenie pracy pedagoga resocjalizacyjnego” – przedstawiciel Naukowego Koło Resocjalizacji, Uniwersytet Łódzki

 



1305 – 1330 Przerwa obiadowa

Część III – „Mój zawód – moje życie” – dobre praktyki  1330 – 1515

1330 – 1345 – „Zawsze jest czas na zmiany” – mgr Karol Rzeźnicki, MOS Nr 3

1345 – 1400 – „Od MOW-u  do SOS-u” – mgr Krzysztof Wilski, AHE

1400 – 1415 – „Kiedy niemożliwe staje się rzeczywistością…” – mgr Andrzej Gęsiarz, MOW Herby

1415 – 1430 – „Zarazić pasją” – mgr Paweł Żak, MOS Nr 2

1430 – 1500 – Dyskusja

1500 – 1515 – Zakończenie seminarium – dr n. t. inż. Hanna Radziszewska,  MOW Nr3

50 stron na 50 lat? Możliwe, że więcej!

Pomysł zrodził się niemal natychmiast. „Weźmy  się i napiszmy książkę! W końcu  Drewnowska ma w tym roku 50 lat”.  Ale kto ma być autorem, kto zrobi zdjęcia, jakie historie dać, jakie pominąć? Jaka forma – dziennik, broszura. Razem z Kazią Sankowską oraz Jagodą Smejdą rozesłaliśmy wici w świat. Niektóre teksty przyszły szybko, niektóre wcale. Część tekstów zamieniła się w „wywiady –rzeki”, które trzeba było trochę literacko poprzycinać ( te wywiady – nie rzeki przecież…). Jaki będzie efekt? Przekonajcie się sami, przybywając na nasz jubileusz – kończymy 50 lat. Książka „Nasze wspomnienia” będzie wówczas mieć swoją premierę, będzie ją również można nabyć za niewielką opłatą. Przyjeżdżajcie koniecznie!

red. Maciej Samolej

książka współfinansowana ze środków w ramach zadania

Partnerzy

logo_efs-mow
© 2019 MOW3. All Rights Reserved.